وضعیت ورود
درحال حاضر شما وارد سایت نشده اید.
آمار بازدیدکنندگان
  • کاربران حاضر: 0
  • بازدید امروز: 1,160
  • بازدید ماه: 68,692
  • بازدید سال: 871,727
  • کل بازدیدکنند‌گان: 187,490
قیمت روز

اقتصاد چرخشی

معرفی اولین گریدهای استاندارد ABS با مواد بازیافتی پسامصرفی توسط شرکت INEOS Styrolution

محصولات اولیه از خانواده جدید ECO متعلق به شرکت INEOS Styrolution مربوط به راه حل‌ها برای اقتصاد چرخشی

  • دو گرید جدید ABS حاوی ۵۰% و ۷۰% از مواد بازیافتی پسامصرفی
  • مواد جدید در صنایع الکترونیک و لوازم خانگی متمرکز می‌شوند.

 

Untitled

شرکت INEOS Styrolution، پیشروی جهانی در محصولات استایرنی، امروز اولین گرید ABS خود با محتوای بازیافتی از لحاظ مکانیکی معرفی می‌کند، در حالی که آن‌ها را اولین محصولات خانواده ECO به تازگی عرضه شده می‌سازد. گرید جدید Terluran® ECO GP-22 اولین دستاورد حاصل از شرکت INEOS Styrolution است که ضمانت INEOS به منظور گنجاندن حداقل ۳۲۵kt/year از مواد بازیافتی برای تبدیل به محصولات خود را  تأمین می‌کند.

در شرکت INEOS Styrolution پسماند پلاستیک پسامصرفی به عنوان یک منبع ارزشمند به جای مواد زائد دیده می‌شود. با Terluran® ECO GP-22، شرکت اولین محصولات خود را به بازار وارد کرد که از این منبع بهره‌مند شد. دو گرید جدید Terluran® ECO GP-22 MR50 و Terluran® ECO GP-22 MR70 به ترتیب حاوی ۵۰% و ۷۰% پسماند پسامصرفی بازیافتی تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی (WEEK) هستند. هر دو گرید به رنگ مشکی موجود خواهند بود.

این ماده جدید عمدتاً برای مخاطب قرار دادن طراحان کاربردیِ کاربردهای جدید صنایع الکترونیکی و لوازم خانگی در نظر گرفته شده است. چند کمپانی اروپایی مطرح، سودآور و با سهام مرغوب پیش از این شروع کرده‌اند به ارزیابی ماده جدید و قصد دارند به زودی اولین کاربردها به بازار را وارد کنند.

Eike Jahnke، سرپرست مدیریت محصول، Terluran، محصولات استاندارد EMEA و مدیر پروژه در زمینه توسعه گریدهای جدید توضیح می‌دهد: “بسیار مفتخرم که خواص محصول Terluran ECO GP-22 جدید با مشخصات خواص مکانیکی همتای غیر بازفتی خود مطابقت دارد.”

Sven Riechers، نائب رئیس و مدیر بازگانی محصولات استاندارد EMEA، اضافه می‌کند این گریدهای جدید به کاهش مقدار پسماند کمک خواهند کرد که به محل دفن زباله ختم می‌شود. این گام درستی در جهت اقتصاد چرخشی برای محصولات استایرنی است و به مشتری‌های ما کمک خواهد کرد به اهداف بازیافت خود برسند.

https://www.ineos-styrolution.com/news/ineos-styrolution-introduces-first-standard-abs-grades-with-post-consumer-recycled-material

 

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

چگونگی بازگرداندن بسته‌بندی پلاستیکی در یک اقتصاد چرخشی (بازگشت حداکثری مواد به چرخه تولید)

راه حل منطقی برای مدیریت پسماندهای پلاستیکی چیست؟

دو روی‌کرد برای رفع خسارت‌های زیست‌محیطی ناشی از انباشت زباله‌های پلاستیکی:

  • اقتصاد مدور: بازگشت حداکثری مواد به چرخه تولید
  • اقتصاد زیستی: استفاده حداکثری از مواد تهیه شده از منابع زیستی یا سازگار با محیط زیست (زیست‌تخریب‌پذیر)

یکی از چالش‌های اساسی در آینده، کمبود منابع طبیعی و تغییرات آب و هوایی است. اقتصاد چرخشی نوعی مدل اقتصادی است که هدف آن بیش‌ترین استفاده از منابع و کمینه نمودن ضایعات می‌باشد.

در مدل اقتصاد چرخشی مصرف منبع ورودی، ضایعات خروجی و اتلاف انرژی بهینه می‌شود این امر با اجاره و یا استفاده مجدد، تعمیر و بازیافت و یا ارتقای آن به مراحل بالاتر رخ می‌دهد.

در عمل، اقتصاد چرخشی به این معناست که پسماندهای حاصل از تولید به حداقل برسد. زمانی که یک محصول به انتهای عمر خود می‌رسد، مواد استفاده ‌شده در این محصول در هر بخش از صنعت که آن را نیاز دارد، یک‌بار دیگر به کار گرفته می‌شوند. این مواد می‌تواند بارها و بارها به‌ طور مولد مورد استفاده قرار بگیرد و از این رو ارزش بیش‌تری خلق کند.

اقتصاد چرخشی  (Circular Economy)

  • استفاده از مواد با قابلیت بازیافت
  • طراحی بر اساس امکان بازیافت اقتصادی محصولات
  • توسعه واحدهای بازیافت با زیرساخت علمی
  • سرمایه‌گذاری در تحقیقات بازیافت

مزایای اقتصاد چرخشی

  • صرفه‌جویی هزینه‌ها با کاهش یا جلوگیری از ضایعات در شرکت‌ها با طراحی محیط زیست و استفاده مجدد از آن‌ها
  • کاهش گازهای گلخانه‌ای
  • تقویت رشد اقتصادی
  • افزایش کیفیت زندگی و صرفه‌جویی در درازمدت با تولید محصولات با دوام و نوآورانه
  • ارتقای دستاوردهای اقتصادی در حین کاهش استفاده از منابع
  • شناسایی و ایجاد فرصت‌های جدید برای رشد اقتصادی و تقویت نوآوری
  • تضمین امنیت تأمین منابع ضروری
  • مبارزه علیه تغییرات آب و هوایی و محدودسازی تأثیرات زیست‌محیطی که در اثر استفاده بی‌رویه از منابع ایجاد می‌شود.

بسیاری از منتقدان اقتصاد چرخشی ادعا می‌کنند با این شیوه پایداری، کیفیت زندگی مصرف‌کنندگان کاهش می‌یابد. حال آن که بسیاری از مدافعان متعقدند نه تنها کیفیت زندگی کاهش نمی‌یابد بلکه می‌توان اقتصاد چرخشی را بدون تحمل هزینه اضافی برای تولیدکنندگان محقق کرد که باید به این منظور مدل کسب‌ و‌ کار سازمان تغییر نماید.

بازیافت مکانیکی فقط می‌تواند ما را تا اینجا پیش ببرد، بنابراین برای رسیدن به اهداف زیست محیطی باید به روش‌های پیشرفته بازیافت نگاه کنیم. اما مسیر سخت است!

ما به بسته‌بندی برای محافظت، امنیت مصرف‌کنندگان و استفاده مناسب از منابع مادی نیازمندیم. ما می‌خواهیم از موانعی که نفوذ گازها (دی‌اکسید کربن و اکسیژن) و رطوبت را برای محصولات حساس کاهش می‌دهد، استفاده کنیم. ما می‌خواهیم از رنگ‌ها و بازدارنده‌های UV (فرابنفش) برای جلوگیری از از دست دادن ویتامین‌ها و طعم استفاده کنیم. حتی ممکن است بخواهیم بسته‌بندی خود را کمی روشن کنیم. در ادامه، ما می‌خواهیم بسته‌بندی خود را باز پس گیریم. تا زمانی که ظرف‌ها، بطری‌ها، کیسه‌ها و… پس گرفته نشود؛ تلاش برای بازیافت موفقیت‌آمیز تلقی نمی‌شود و این امر خصوصاً در ایالات متحده همچنان یک چالش است.

اما پس از بازیابی با آن ها چه کار می‌کنیم؟

روش فعلی بازیابی، بازیافت مکانیکی است. این فرآیند مواد را بر اساس نوع (شیشه، فلز، کاغذ و پلاستیک) جدا می‌کند. امروزه تأسیس کارخانه بازیافت مکانیکی و بازیابی بسیاری از مواد برای استفاده مجدد نسبتاً آسان است.

با این حال با استفاده از پلاستیک ها، بازیافت مکانیکی فقط می‌تواند ما را تا همین نقطه کنونی پیش ببرد. چرا که ماهیت مواد اولیه نمی‌توانند از پلیمر اصلی فاصله زیادی داشته باشند. موادی که ما برای افزایش عمل‌کرد بسته‌ها اضافه می‌کنیم – مانند نایلون، رنگ، مواد زداینده اکسیژن – می‌توانند بر پردازش و شکل‌گیری پلیمرهای بازیافتی مکانیکی تأثیر منفی بگذارند.

Untitled

 

این امر ما را به سطح جدیدی می‌رساند. برای اینکه بتوانیم چرخه‌ای برای کار با بسته‌بندی ایجاد کنیم، باید فن‌آوری‌های بازیافت شیمیایی پیشرفته‌ای داشته باشیم که کارساز و مقرون به صرفه باشند. بازیافت پیشرفته اجازه می‌دهد مواد اولیه بسته‌بندی پلاستیکی که از پلیمر اصلی منحرف شده و برای بازیافت مکانیکی نامطلوب هستند، به رزین‌های با کیفیت برتر تبدیل شوند.

سه مرحله اصلی برای بازیافت پیشرفته وجود دارد که هر کدام از این مراحل سطح متفاوتی از تجزیه پلیمر و از لحاظ تئوری سطح متفاوتی از خلوص مورد نیاز مواد اولیه را ارائه می‌دهند:

  • خالص‌سازی: در این مرحله پلاستیک‌ها در یک حلال که به طور خاص برای بازیافت پلیمر مورد هدف قرار گرفته و حل می‌شوند. پلیمر خالص هدف استخراج شده و می‌توان آلودگی‌هایی مانند مواد افزودنی، مواد رنگی، مواد مانع را فیلتر و حذف کرد. نتیجه حاصل یک پلیمر خالص است که می‌تواند مورد استفاده مجدد قرار گیرد. در حال حاضر از این روش در فن‌آوری‌های متمرکز بر پلی‌پروپیلن و پلی‌استایرن استفاده می‌شود. در این روش، مواد اولیه می‌توانند آلاینده‌های بیش‌تری نسبت به روش بازیافت مکانیکی داشته باشند، اما در حالت ایده‌آل، عمدتاً شامل پلیمر هدف با آلاینده‌های محدود هستند.
  • تجزیه: در این مرحله پلاستیک‌ها به مونومرها و واسطه‌های خود تجزیه می‌شوند و این فرآیند اجازه می‌دهد تا آلودگی‌ها از بین بروند. از این مونومرها و واسطه‌ها می‌توان برای تولید پلیمر جدید استفاده کرد. چندین فناوری با استفاده از این روش با تمرکز بر PET وجود دارد. مواد اولیه در این روش می‌توانند آلاینده‌های بیش‌تری نسبت به فن‌آوری‌های بازیافت و تصفیه مکانیکی داشته باشند.
  • تبدیل: در این مرحله پلاستیک‌ها بیش‌تر از مرحله تجزیه دچار فروپاشی می‌شوند و خروجی هیدروکربن‌هایی است که می‌تواند به عنوان مواد اولیه برای ایجاد مونومرها، واسطه‌ها و پلیمرهای جدید استفاده شود. این مواد اولیه لزوماً برای ایجاد همان پلیمر تولید شده مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و می‌توانند به عنوان ماده اولیه پلیمری گسترده‌تری از مراحل خالص‌سازی و تجزیه مورد استفاده واقع شوند.

چرا ما به آنچه می خواهیم نمی‌رسیم؟

این فناوری‌ها با چالش‌هایی روبرو هستند که غلبه بر آن‌ها زمان‌بر است. طبق Closed Loop Partnership، “از ۶۰ ارائه‌دهنده فناوری مورد بررسی، رسیدن به مقیاس رشد به طور متوسط ​​۱۷ سال طول کشیده است. به علاوه، شرکت‌های کامل‌تر معمولاً آن‌هایی هستند که از زباله‌های پلاستیکی، سوخت و مواد پتروشیمی تولید می‌کنند. شرکت‌های تولیدکننده پلیمر، به طور متوسط ​​در مراحل اولیه هستند.”

همچنین افزایش مقیاس تا سطح تولید دشوار است. بیش‌تر این فناوری‌ها با یک فرضیه و ۱۰ گرم ماده در یک بشر در آزمایشگاه شروع می‌شوند. تبدیل این ایده به یک کارخانه صنعتی که قادر به تولید هزاران پوند در ساعت است، به منابع علمی، مهندسی و مالی و زمان زیادی نیاز دارد.

اگر بخواهیم پلاستیک خود را بازگردانیم، باید برنامه‌هایی را برای هدایت این فناوری‌ها تشویق، پشتیبانی و

سرمایه‌گذاری کنیم و از مواد تولید شده برای تقویت تقاضا استفاده کنیم.

Dan Durham مدیر خدمات فنی مشتری در PTI است. او دهه‌ها تجربه در زمینه بسته‌بندی‌های پلاستیکی از طراحی تا فرآیندهای تزریق و قالب‌گیری بادی دارد. وی در حال حاضر تلاش خود را برای کمک به دارندگان مارک‌های چند ملیتی در هدایت موفقیت آمیز پروژه‌های بسته‌بندی از مفهوم تا تجاری سازی و حمایت از اهداف پایداری آن‌ها متمرکز کرده است.

PTI در سراسر جهان به عنوان منبع عمده‌ای برای طراحی نمونه اولیه و بسته‌بندی، توسعه بسته، نمونه‌سازی سریع، نمونه‌سازی قبل از تولید و مهندسی ارزیابی مواد برای صنعت بسته‌بندی پلاستیک شناخته شده است. برای اطلاعات بیش‌تر به سایت www.pti-usa.com مراجعه نمایید.

 

منبع خبر:

https://www.plasticstoday.com/packaging/how-get-plastic-packaging-back-circular-economy

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

 

بازیافت بطرى‌هاى پلاستیکى و تبدیل آن‌ها به طعم‌دهنده وانیل!

پلی‌اتیلن‌ترفتالات که معمولاً PET نامیده می‌شود، یکی از پرمصرف‌ترین پلیمرهایی است که به روش پلیمریزاسیون مرحله‌ای تولید می‌شود. پلی‌اتیلن‌ترفتالات پلی‌استری از اسید ترفتالیک و اتیلن گلیکول با ساختار شیمیایی زیر است. این پلیمر امروزه کاربرد وسیعی در صنایع مختلف مثل نساجی، ساخت الیاف با مقاومت بالا، ساخت نوارهای سمعی و بصری و بطری‌های نوشیدنی دارد. گریدهای مختلف آن در طیف گسترده‌ای از اوزان مولکولی در صنایع مختلف به کار می‌روند و امروزه وسیع‌ترین زمینه کاربرد آن ساخت بطری‌های نوشیدنی است. بطری‌های PET استحکام بالا، وزن کم و خاصیت گذردهی (CO2) کمی دارند. خاصیت مهم آن قابلیت استفاده در صنایع غذایی است (چون عوارض جانبی ایجاد نمی‌کند). مصرف جهانی PET اخیراً حدود ۱۳ میلیون تن در سال است: ۵/۹ میلیون تن در صنایع نساجی، ۲ میلیون تن در ساخت نوارهای سمعی و بصری و ۵/۱ میلیون تن در ساخت بطری‌ها.

PET صدمه مستقیمی به محیط زیست وارد نمی‌کند اما به خاطر حجم زیاد و مقاومت در مقابل تجزیه باکتری‌ها ماده زائد به حساب می‌آید و با توجه به گسترش روزافزون مصرف آن ملاحظات اکولوژیکی و اقتصادی بازیافت PET را ضروری می‌داند. ضایعات PET را می‌توان ذوب کرد و تغییر شکل داد. مجموعه‌ای از مشکلات و قیمت بسیار بالای بسیاری از فرآیندهای بازیافت‌ آن‌ها را محدود می‌کند.

آینده ای را تصور کنید که مشکل زباله‌های پلاستیکی ما به معنای واقعی کلمه با خوردن آن‌ها به عنوان دسر برطرف شود. البته که سرآشپزها نمی‌توانند “بطری‌های پلاستیکی آماده شده” را سرو کنند، اما تحقیقات منتشر شده در این ماه در مجله شیمی سبز (Green Chemistry) نشان داده است که چگونه یک بطری پلاستیکی مصرف شده به طعم دهنده وانیلی تبدیل می‌شود!

در این راستا محققان دانشگاه ادینبورگ اسکاتلند از باکتری E. coli اصلاح شده به صورت ژنتیکی، برای تبدیل بطری پلاستیکی به وانیلین-منبع اصلی طعم و بوی وانیل- استفاده کرده‌اند. محققان حتی معتقدند که وانیلین مشتق شده از پلاستیک احتمالاً برای مصرف انسان بی‌خطر است؛ اما به گفته سایت خبری دانشگاه، هنوز به آزمایشات بیش‌تری در این زمینه احتیاج است. اگرچه می‌توان وانیلین را به طور طبیعی از دانه‌های وانیل استخراج کرد، اما این دانه‌ها گران‌قیمت هستند. بنابراین وانیلین سنتزی بسیار رایج‌تر است. گزارش شده است که ۸۵% وانیلین از این طریق تولید می‌شود.

به نقل از Ellis Crawford، ویراستار انتشارات در انجمن رویال شیمی، “این یک کاربرد بسیار جالب از علوم میکروبی در سطح مولکولی برای بهبود پایداری و کارایی در جهت اقتصاد چرخشی است. استفاده از میکروب‌ها برای تبدیل پلاستیک‌های زائد که برای محیط زیست مضر هستند، به عنوان یک ماده مهم و سکویی با کاربردهای گسترده در مواد آرایشی و غذایی، نمایشی زیبا از شیمی سبز است.”

نکته مهم موجود آن است که این آزمایش‌ها بطری‌های پلاستیکی را به راحتی به کاسه بستنی وانیلی تبدیل نکردند! بلکه دانشمندان مجبور شدند تعدادی از مراحل واسطه را دنبال کنند. همان طور که گاردین توضیح می‌دهد، ابتدا پلاستیک پلی‌اتیلن‌ترفتالات (PET)  باید با استفاده از “سوپرآنزیم‌های” مهندسی شده به اسید ترفتالیک (TA) تجزیه شود. سپس از E. coli مهندسی شده برای تبدیل TA حاصله به وانیلین استفاده شود. اگر چه تا به این زمان تنها ۷۹% از TA تبدیل گردید، اما محققان معتقدند که می توانند این نرخ را بهبود بخشند.

Stephen Wallace، یکی از دو همکار مقاله، خطاب به روزنامه انگلیسی گفته است: “ما فکر می‌کنیم که می‌توانیم خیلی سریع این کار را انجام دهیم. ما در اینجا یک مرکز مونتاژ DNA رباتیک شده شگفت‌انگیز داریم. “آن‌ها همچنین قصد دارند تولید خود را افزایش دهند و به غیر از وانیلین که می‌تواند با این روش ساخته شود، در جستجوی مولکول های مفید دیگری نیز هستند.”

Wallace اظهار داشت: “کار ما تصور وجود پلاستیک به عنوان یک زباله مشکل‌ساز را به چالش کشیده است و در عوض استفاده از آن را به عنوان یک منبع جدید کربنی که محصولات با ارزش بالا از آن قابل حصول است نمایش می‌دهد.”

Joanna Sadler، نویسنده دیگر مقاله، افزوده است: “این اولین نمونه استفاده از یک سیستم بیولوژیکی برای تبدیل زباله‌های پلاستیکی به یک ماده شیمیایی صنعتی با ارزش است و این امر پیامدهای بسیار مهیجی برای اقتصاد چرخشی دارد. نتایج حاصل از تحقیقات ما پیامدهای عمده‌ای در زمینه پایداری پلاستیک داشته است و قدرت زیست شناسی سنتزی را برای حل چالش‌های دنیای واقعی نشان می‌دهد.”

منبع خبر:

https://www.foodandwine.com/news/plastic-bottle-vanilla-flavoring

 

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

آینده صنعت بسته‌بندی: استفاده از “متانول سبز”

شرکت‌های تولیدکننده‌ بسته‌بندی کالاهای مصرفی (CPG) متعهد شدند که استفاده از مواد بازیافتی را افزایش دهند. هر چند وقت یک‌بار عدم دسترسی به مواد بازیافتی سبب عمل نکردن به این تعهد می‌شود. تعهدات بازیافت برای سال ۲۰۲۵ بار دیگر اعلامیه غیر واقعی و غیر قابل تحقق است.

مطابق گفته‌ Closed Loop Partners، عرضه‌ فعلی پلاستیک‌های بازیافتی تنها ۶% از اهداف شرکت‌های متعدد را برآورده می‌سازد. ادامه‌ روی‌کردهای ناموفق به سرانجام نخواهد رسید. اکنون زمان تحولات بنیادین است تا اجازه‌ برآورده‌سازی اهداف الهام بخش را فراهم کند.

امروزه صنعت بسته‌بندی در حال یافتن نیاز برای مدیریت اخبار جعلی و تبلیغات علمی نابه‌جا در رسانه‌های اجتماعی مبنی بر مضر بودن پلاستیک‌هاست. این وضعیت منجر شده تا تأمین‌کنندگان CPG و بسته‌بندی با هم دست و پنجه نرم کنند و بسیاری از فعالان صنعت به امید جلوگیری از تبلیغات منفی در جهات مختلف در حال حرکت هستند. تفکر کوتاه مدت، مشکلات در زباله و بازیافت را تشدید می‌کند، در حالی که از واقعیاتی که شرکت‌های CPGs به آن‌ها نیاز دارد اجتناب می‌کند که همچنان به انواع مواد بسته‌بندی از جمله پلاستیک‌ها احتیاج دارند. با ممنوعیت و مالیات این مشکل حل نخواهد شد. ما به راه‌حل‌های قوی و چابکی نیاز داریم تا بتواند نوآوری‌های موجود و مداوم را که منجر به رشد متنوع مواد بسته‌بندی شود را کنترل کند.

صنعت بسته‌بندی با ارائه‌ روی‌کردهای زیر در حال دور شدن از رویایی با این مشکل است:

  • بهبود بازیافت مکانیکی
  • راه‌حل‌هایی با قابلیت کمپوست
  • مواد زیست‌تخریب‌پذیر
  • ساختارهای تک لایه
  • تبدیل به کاغذ، شیشه و قوطی

اگرچه این روی‌کردها همه می‌توانند ارزشمند باشند اما در بسیاری از موارد تنها می‌توانند سود‌های افزایشی کوتاه مدت را برای عناوین حسی کوتاه مدت به همراه آورند. در صورتی که در بیش‌تر اوقات جای‌گزین ماده پلاستیکی که به طور بالقوه قابل بازیافت بوده با مواد پلاستیکی که سازگار با محیط زیست تصور می‌شوند اما بازیابی عمر کم‌تری دارند، این مشکل را بیش‌تر می‌کند. تمرکز بر راه حل‌های کوتاه مدت در حل مسائل بزرگ‌تر نافرجام بوده و مشکل زیست محیطی جامع‌تری است. مشکل اصلی که باید حل شود نحوه رسیدگی به زباله‌هاست، نه فقط پلاستیک‌ها.

کنسرسیوم تبدیل زباله به سینگاس (Syngas) در راستای چشم انداز صنعت بسته‌بندی ایجاد شده است که نه تنها نیاز را می‌بینند بلکه نیاز به متوقف کردن گفتگوهای واگرا را ابراز کرده و اقدام می‌نمایند. آن‌ها همچنین نیاز به راه حل جدید قوی را تشخیص داده که اجازه نوآوری مداوم و تنوع در بسته بندی را می‌دهد. بنیان‌گذاران اولیه CWSC معتقدند که صنعت بسته‌بندی به یک هدف مشترک و راه‌حل‌های فنی مبتنی بر علم نیاز داشته تا مشکلات ایجاد شده از تمام ضایعات و زباله‌های بسته بندی را حل کند. همه‌گیری اخیر تجارت الکترونیکی را تسریع کرد. این منجر به بسته‌بندی بیش‌تر از هر زمان دیگری شد و وابستگی جامعه به بسته‌بندی برای ایمنی و نیازهای پزشکی را آشکار کرد. علاوه بر این واقعیت همبستگی درونی زمین، آب و هوا و آب‌های زیرزمینی اهمیت یک تحول اساسی مورد نیاز را در برخورد با تمام مشکلات زباله برجسته می‌کند. پس از چندین جلسه اجلاس سران بین صاحبان برندهای CPG، چاپ‌کننده‌ها و تأمین‌کننده‌های بسته‌بندی و آکادمی‌ها در سال ۲۰۱۹ و اوایل ۲۰۲۰ مشخص شد که نیاز به تغییر مسیر وجود دارد. یک جنبش مردمی با تشکیل کنسرسیوم تبدیل زباله به سینگاس (CWSC) متولد شد. چشم‌انداز آن تغییر مدیریت پسماند در طولانی مدت با افزودن فناوری‌های پیشرفته بازیافت بوده که به عنوان پیکره راه حل مدیریت پسماند در ترکیب نمونه کارهای صنعت بسته‌بندی به شمار می‌رود.

هدف CWSC بیان می‌کند: ما جهانی بدون زباله را تصور می‌کنیم که در آن زباله‌ها به عنوان یک منبع ارزشمند مورد استفاده قرار می‌گیرند. ما به دنبال خاتمه دادن به روند دفن زباله و سوزاندن آن هستیم و از فرآیندهایی که از پایداری اقتصاد چرخشی پشتیبانی می‌کنند، طرفداری می‌کنیم. ما جهانی را تصور می‌کنیم که در آن می‌توان از مولکول‌های حاصل از منابع ارزشمند طبیعت در چرخه‌ی بی پایان استفاده کرد.

CWSC قصد دارد با انجام موارد زیر به هدف خود برسد:

  • صنعت را به سمت یک تحول کامل برای تمام زباله‌ها نه فقط پلاستیک‌ها همسو کند.
  • پذیرفتن مسیر مدور واقعی بدون هیچ گونه مصالحه در کیفیت مواد بازیافتی برای زباله‌هایی که به زمین، آب و هوا و آب‌های زیر زمینی احترام قائل اند.
  • پیش‌برد متانول سبز از زباله به عنوان وسیله اصلی برای ادغام محتوای بازیافتی در محصولات و بسته‌بندی‌های مبتنی بر علم تا فرآیند Syngas و متانول.

هدف CWSC شامل پشتیبانی، تحقیقات علمی، آموزش و توسعه روی‌کردهای نوآورانه برای ارتقا سرمایه گذاری  شهرداری‌ها در زیر ساخت بازیافت پیشرفته جهت تبدیل پسماندهای مصرفی به مواد اولیه بازیافتی با ارزش برای تولید کنندگان است. این نتایج سازگار با محیط زیست، مواد خام قابل استفاده و مقرون به صرفه برای کالاهای ساخته شده است. صنعت بسته‌بندی مسیر همه‌ زباله‌ها را به سمت syngas و متانول سبز دنبال خواهد کرد و دوباره به زباله برمی‌گرداند.

Untitled

 

تا زمانی که صنعت بسته بندی با هم به دنبال یک راه حل بلند مدت به نفع نسل‌های فعلی و آینده نباشند، ما همچنان درگیر رشد فزاینده‌ای خواهیم بود که حتی سر سوزنی در راستای بهبود سلامت عمومی و محیط زیست حرکت نمی‌کند. تأمین‌کنندگان بسته بندی و شرکت‌های CPG به دلیل مشکل موجود در این مسیر مورد سرزنش قرار می‌گیرند. صنعت بسته بندی نیاز به هماهنگی در تعریف مشکل اصلی داشته تا زیرساخت مدیریت پسماند را دگرگون کند. این موضوع ضمن تهیه متانول سبز که برای بسته‌بندی استفاده می‌شود به موضوعات فعلی مانند محل دفن زباله، سوزاندن، تغییر آب و هوا و خطر آلودگی آب‌های زیرزمینی می‌پردازد. CWSC قصد دارد همان کاری را که صنعت هواپیمایی برای خود انجام داده برای صنعت بسته‌بندی انجام دهد. شرکت‌های هواپیمایی نه تنها متعد شدند که تا سال ۲۰۲۵ از نظر کربن خنثی باشند بلکه برای دست‌یابی به این هدف در یک برنامه عملیاتی طولانی مدت هم راستا هستند. استفاده از فراوان‌ترین منبع جهان، زباله‌های خانگی و تبدیل این زباله‌ها به Syngas و سوخت‌های زیستی، سوخت هواپیمای سبز را برای خطوط هواپیمایی تأمین می‌کند. چنین امکاناتی در حال حاضر در ایالات متحده، کانادا، انگلیس و اروپا توسط Fulcrum BioEnergy ساخته شده است تا زیر ساخت‌های لازم را آغاز کند. شرکت‌های هواپیمایی متعد می‌شوند که از این سوخت استفاده کنند و با این کار از فناوری استفاده کرده تا این امکان را فراهم کنند. صنعت بسته‌بندی نیز ملزم است این کار را انجام دهد. برندها و تأمین‌کنندگان باید برای تبدیل زباله به syngas و متانول سبز و تعهد در برابر استفاده از پلاستیک بازیافتی عاری از سوخت فسیلی هم راستا شوند.

متانول یک ماده‌ شیمیایی کاملاً پابرجا است که در سطح جهانی تولید می‌شود. متانول ماده‌ای مهم است و در تولید پلاستیک، الیاف مصنوعی، الیاف برای تولید لباس، رنگ، چسب، داروسازی، مواد شیمیایی کشاورزی و بسیاری از محصولات دیگر جز اساسی محسوب می‌شود. استفاده از متانول سبز مسیر را برای ترکیب مقدار فزاینده‌ محتوای بازیافتی در تمام تولیدات فراهم می‌کند و اثرات زیست محیطی هر یک از محصولات نهایی را بهبود می‌بخشد.

CWSC یک ثبت غیر انتفاعی است و اخیراً وب‌سایتی را راه‌اندازی کرده است که هدف، علم، فناوری و مأموریت را توضیح می‌دهد. CWSC دارای یک هیأت مدیره و توسط کمیته علمی و امور عمومی در حال رشد که برای ارائه راهنمایی علمی توسط اعضای تیم Dr. Bruce Welt دانشگاه فلوریدا و Dr. Calvin Lakhan از دانشگاه یورک ایجاد شده است، هدایت می‌شود. کمیته امور عمومی که اخیراً اعلام شده است توسط Ted S. Yoho و DVM و عضو سابق کنگره هدایت می‌شود. برای بررسی دیدگاه‌ها و سوابق بیش‌تر، مقالات و ارائه‌های اضافی در وب سایت موجود است. CWSC تمام شرکت‌ها، CPG، چاپ‌گرهای بسته‌بندی و تأمین‌کنندگان بسته‌بندی را که به طور جدی علاقه‌مند به دست‌یابی به اقتصاد چرخشی است را تشویق کرده تا به عضویت آن‌ها درآیند. هر یک از اعضای جدید این کنسرسیوم تحقق این تحول مهم را نزدیک‌تر می‌کند. CWSC از تلاش‌های کوتاه مدت CPG و تأمین‌کنندگان صرفاً برای ارائه یک روی‌کرد و چشم‌انداز طولانی مدت اضافی کوتاه نمی‌آید. فرآیند تبدیل زباله به Syngas و متانول سبز برای جای‌گزینی با دفن زباله و سوزاندن آن است یک معضل واقعی را تضمین می‌کند. همه‌ آن‌هایی که برای بازیافت محصولات و بسته‌بندی‌ها دشوار هستند (به عنوان مثال، پوشک، کیسه‌های چند لایه، اسباب بازی‌ها، وسایل الکترونیکی، زباله‌های پزشکی و …) ارگانیک و غنی از هیدروژن و کربن بوده و می‌توانند برای استفاده مجدد استخراج و بازگردانده شوند. این روی‌کرد قوی و چابک، سردرگمی مصرف‌کنندگان ناشی از زیر ساخت بازیافت امروز را با اطمینان از پردازش تمام پسماندها از بین می‌برد. روی‌کرد پایدار CWSC تمام مزایای اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی را برای خدمت به نسل‌های آینده ترکیب می‌کند. همه‌ ما با هم هستیم تا وضعیت موجود را تغییر دهیم و منتظر گفتگوی همکاری هستیم.

منبع خبر

https://www.plasticstoday.com/sustainability/green-methanol-packaging-industrys-future

 

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com