وضعیت ورود
درحال حاضر شما وارد سایت نشده اید.
آمار بازدیدکنندگان
  • کاربران حاضر: 0
  • بازدید امروز: 105
  • بازدید ماه: 87,216
  • بازدید سال: 928,763
  • کل بازدیدکنند‌گان: 207,333
قیمت روز

درزگیر

پلیمرهای مقاوم حرارتی – بخش اول: پلی‌اوره‌ها

در میان مواد پلیمری، برخی خواص مهندسی خاصی دارند. در این گروه که به پلیمرهای مهندسی معروف هستند، پلیمرهای مقاوم در برابر حرارت جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند.

پلی‌اوره‌ها

از نظر ساختاری اوره همانند دی‌آمیدی است که از اسیدکربونیک مشتق شده است. پلی‌اوره‌ها در گروه ترکیبات درشت مولکول ناجور زنجیر که ساختار آن‌ها شامل گروه اوره‌ای است، دسته‌بندی می‌شوند. پلی‌اوره‌های خطی محصولات تراکمی ترموپلاستیک یا ساختارهای آروماتیکی و آلیفاتیکی هستند.

Untitledd

ساختار پلی‌اوره خطی (R گروه آریل یا آلکیل است)

در پلی‌اوره‌ها یا کوپلیمرهای شامل ساختارهای آلیفاتیکی اختلاف بین نقطه ذوب و شروع تخریب ۵۰ تا ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد است. این دسته از مواد برای قالب‌گیری استفاده می‌شوند. پلی‌اوره‌های آروماتیکی دمای ذوب و تخریب نزدیک به هم دارند. این دسته از مواد در بعضی حلال های آلی قابل حل هستند و در تهیه لاک‌ها، لعاب و روکش‌ها به کار می‌روند.

ساختار قطبی پلی‌اوره باعث می‌شود که نقطه ذوب بالاتری نسبت به پلی‌ایمیدهای مربوطه داشته باشند زیرا انسجام (چسبندگی) مولکول‌ها در آن‌ها بیش‌تر است. پلی‌اوره‌های آلیفاتیک نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به پلی‌اوره‌های آروماتیک دارند. برای ساختارهای آلیفاتیک دمای انتقال شیشه‌ای زیر ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد و برای پلی‌اوره‌های آروماتیک بالای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد است. پلی‌اوره‌ها با داشتن ساختار قطبی در حلال‌های آلی کم‌تر حل می‌شوند. پلی‌اوره آلیفاتیک در حلال هایی نظیر فنل، کرزول و اسید استیک قابل حل هستند؛ اما پلی‌اوره‌های آروماتیک در حلال‌های قطبی غیر پروتونی نظیر دی‌متیل‌فرمامید و N-متیل‌پیرولیدون قابل حل هستند.

پلی‌اوره‌ها پایداری حرارتی بالاتری نسبت به اوره‌ها و پایداری حرارتی پایین‌تری نسبت به پلی‌آمیدها دارند. پایداری حرارتی گروه اوره‌ای به فاز آن در دمای حرارتی وابسته است. برای مثال پلی‌هگزامتیلن‌اوره با نقطه ذوب ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد را می‌توان تا دمای ۲۶۰ درجه سانتی‌گراد بدون تخریب حرارت داد. پلی‌اوره‌ها در برابر هیدرولیز تحت شرایط اسیدی و بازی پایداری شیمیایی خوبی دارند.

کاربرد پلی‌اوره‌ها بسیار متنوع است. از پلی‌اوره‌ها در میکروکپسوله‌ کردن علف‌کش‌ها، جوهرها، رنگ‌دانه‌ها، و داروها استفاده می‌شود. پلی‌اوره‌های شامل گروه کربوکسیلیک و سولفونیک، پلی‌الکترولیت‌هایی با خصوصیات آب‌دوستی و بافری هستند و به عنوان تعویض‌گر و یا مبدل یونی عمل می‌کنند که برای زدودن قیر، روغن و مواد دیگر از آب زائد از راه شناورسازی به کار می‌روند. همچنین از آن‌ها به عنوان عایق الکتریکی برای سیم‌های مسی با انعطاف‌پذیری بالا و مقاومت در برابر گرما و ساییدگی استفاده می‌شود.

انواع پلی‌اوره‌ها

هموپلی‌اوره‌ها، کوپلی‌اوره‌ها، پلی‌اوره‌های بلور-مایع، رزین‌های پلی‌اوره.

خواص پلی‌اوره‌ها

دمای ذوب

ساختار قطبی پلی‌اوره‌ها باعث می‌شود که نقطه ذوب بالاتری نسبت به پلی‌آمیدهای مربوطه داشته باشند زیرا انسجام (چسبندگی) مولکول در آن‌ها بیش‌تر است. پلی‌اوره‌های آلیفاتیک نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به پلی‌اوره‌های آلیفاتیک نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به پلی‌اوره‌های آروماتیک دارند. در پلی‌اوره‌های آلیفاتیک با افزایش گروه متیلن نقطه ذوب کاهش می‌یابد.

دمای انتقال شیشه‌ای

Tg به ساختار بستگی دارد و برای ساختارهای آلیفاتیک زیر ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد و برای پلی‌اوره‌های آروماتیک بالای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد است.

حلالیت‌پذیری

پلی‌اوره‌ها به دلیل ساختار قطبی که دارند در حلال‌های آلی کم‌تر حل می‌شوند، پلی‌اوره‌های آلیفاتیک در حلال‌هایی نظیر فنل، کروزول، و اسید استیک قابل حل هستند، اما پلی‌اوره‌های آروماتیک در حلال‌های قطبی غیر پروتونی نظیر NMP، DMF قابل حل هستند. تقارن یا عدم تقارن مونومرهای آروماتیک در حلالیت پلی‌اوره‌ها مؤثر است.

جمع‌شدگی در طول پخت

چون شکل‌گیری پلی‌اوره‌های الاستومری بر اساس واکنش گرماسخت است، در طول پخت مقداری جمع‌شدگی خطی اتفاق می‌افتد. این انبساط/انقباض حرارتی به علت تغییرات دما نیست. مقدار کل جمع‌شدگی به ترکیبات فعال ایزوسیانات و اجزای ترکیب رزین بستگی دارد. حتی اگر سامانه‌های الاستومری، ازدیاد طولی بیش از ۲۰۰% داشته باشند، این افزایش جمع‌شدگی خطی ممکن است به حدی شدید باشد که گوشه‌ها و لبه‌های به کار گرفته شده را بپیچاند و منجر به تخریب شود. سامانه‌های الاستومری پلی‌اوره باید برای پوشش‌‌ها و کاربردهای مشخص، از پیش طراحی شوند.

مقاومت در برابر هوازدگی

از دیدگاه عمل‌کردی، سامانه‌های آروماتیکی پلی‌اوره مقاومت خوبی در برابر نور ماوراء بنفش دارند ولی حتی با استفاده از تثبیت‌کننده‌های نور UV و آنتی‌اکسیدان‌ها در محیط‌های بیرونی بعد از مدتی، کم‌رنگ یا بی‌رنگ می‌شوند.

سامانه‌های آلیفاتیکی پلی‌اوره، مقاومت عالی در برابر تخریب توسط اشعه ماورء بنفش دارند و برای انواع کاربردهای داخلی و بیرونی استفاده می‌شوند. با اصلاح سامانه‌های آروماتیکی و با قرار دادن ایزوسیانات‌ها یا زنجیر افزاینده‌های آلیفاتیکی، بهبود در ثبات رنگ به دست می‌آید. با این حال این پلیمرها هنوز هم ترکیبات آروماتیک در زنجیر اصلی پلیمر دارند و در عمل ثبات رنگی کاملی ندارند.

پایداری حرارتی

پلی‌اوره‌ها پایداری حرارتی بالاتری نسبت به پلی‌یورتان‌ها و پایداری حرارتی پاییین‌تری نسبت به پلی‌آمیدها دارند. پایداری حرارتی گروه‌ اوره‌ای به فاز آن در دمای حرارتی وابسته است. برای مثال پلی‌هگزامتیلن‌اوره با نقطه ذوب ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد را می‌توان تا دمای ۲۶۰ درجه سانتی‌گراد بدون تخریب حرارت داد.

پایداری هیدرولیزی

پلی‌اوره‌ها از پایداری شیمیایی خوبی در برابر آب‌کافت تحت شرایط اسیدی و بازی برخوردارند.

کاربرد پلی‌اوره‌ها

پلی‌اوره‌ها کاربردهای متنوعی دارند. از پلی‌اوره‌ها در جوهرها، رنگ‌دانه‌ها، دارو‌ها و میکروکپسوله‌دار کردن علف‌کش‌ها و سولفونیک، پلی‌الکترولیت‌هایی با ویژگی آب‌دوستی و اثرات بافری هستند و به عنوان مبادله‌گر یونی عمل می‌کنند که برای زدودن قیر، روغن و مواد دیگر از آب زائد به طریق شناورسازی به کار می‌روند.

همچنین از آن‌ها به عنوان عایق الکتریکی سیم‌های مسی با انعطاف‌پذیری بالا و مقاومت در برابر گرما و ساییدگی استفاده می‌شود.

برای استخراج نفت از چاه‌های نفتی با تزریق پلی‌آمین و پلی‌ایزوسیانات در چاه، پلی‌اوره تولید می‌شود که در تجمع شن‌های روغنی و جلوگیری از ریزش و متورم شدن خاک رس نقش دارد. از پلیمرهای تجاری حاوی گروه‌ اوره‌ای برای پوشش سطح استفاده می‌شود. کاربرد پلی‌اوره‌های بلورمایع در پلیمرهای زیست‌تخریب‌پذیر، پیزوالکتریک‌ها، غشاهای نفوذناپذیر، مواد دارویی و مواد مقاوم در برابر آب‌کافت گزارش شده است.

سامانه‌های دو جزئی پوشش و لایه‌نشانی پلی‌اوره‌ای جدیدترین فناوری در صنعت پوشش و لایه‌نشانی به شمار می‌روند. سامانه‌های پلی‌اوره برخی مواقع به عنوان سامانه‌های دو جزئی اصلاح شده پلی‌یورتانی توصیف شده‌اند ولی با این که هر دو سامانه برخی ویژگی‌های مشترک دارند ولی سامانه پلی‌اوره به خودی خود فناوری منحصر به فردی است.

سامانه‌های دو جزئی پلی‌اوره، همانند سامانه‌های دو جزئی پلی‌یورتان عمل کرده معمولاً در کم‌تر از ۳۰ ثانیه، بدون استفاده از کاتالیست پخت شده خشک می‌شوند.

سرعت خشک شدن این سامانه‌ها منجر می‌شود که در طیف گسترده‌ای از شرایط محیطی، به شکل مقاوم و یکنواخت رفتار نمایند. زمان واکنش خشک شدن تقریباً مستقل از رطوبت محیط است. سامانه‌های پلی‌اوره معمولاً فاقد حلال یا ترکیبات آلی فرار هستند.

سامانه‌های پلی‌اوره با فعالیت کاهش‌یافته، واکنش کندتر و زمان پخت قابل تنظیم و اصلاح شده در زمینه درزگیر و سامانه‌های پرکننده کاربرد پیدا کرده‌اند.

پوشش‌های الاستومر پلی‌اوره از واکنش میان جزء ایزوسیانات و جزء مخلوط رزین به دست می‌آید، ایزوسیانات‌ها می‌توانند آروماتیک یا آلیفاتیک باشند و می‌توانند مونومر، پلیمر یا هر مخلوط افزایشی از ایزوسیانات پیش‌پلیمری باشند.

پیش‌پلیمر یا پیش‌پلیمر کاذب می‌تواند از رزین پلیمری با گروه پایانی آمینی یا رزین پلیمری با گروه پایانی هیدروکسیلی تشکیل شود.

مخلوط رزین باید از رزین پلیمری با گروه پایانی آمینی و یا زنجیرافزاینده‌های با گروه پایانی آمینی باشد. رزین پلیمری با گروه پایانی آمینی باید فاقد هر گونه بخش هیدروکسیلی باشد. وجود عانل هیدروکسیل نتیجه تبدیل ناقص به رزین پلیمری با گروه آمینی است.

همچنین ممکن است ترکیب رزین حاوی مواد افزودنی یا اجزای پرکننده باشد، این مواد افزودنی ممکن است شامل ترکیبات هیدروکسیل‌دار همانند رنگ‌دانه‌های پیش‌پراکنده در حامل پلی‌ال باشد.

پلی‌اوره ها به عنوان ماده چند منظوره مسدودکننده و درزگیر استفاده می‌شوند. پلی‌اوره‌ها درزگیرهایی منعطف و بادوام هستند که مانع ورود هوا می‌شوند و قابل استفاده در انواع درزهای ساختمان هستند. پلی‌اوره به دلیل خاصیت ازدیاد طول زیاد و استحکام کششی بالا برای پرکردن ترک پل‌ها مناسب است. زمان پخت سریع و عدم حساسیت به رطوبت برای نصب سریع‌تر، منجر به کاربردهای گسترده‌تر می‌شود.

پوشش‌های پلی‌اوره، مخازن فولادی از خوردگی، مواد شیمیایی و هوازدگی و عوامل محیطی حفاظت می‌کنند. پلی‌اوره‌ها برای افزایش طول عمر مخازن کارآمد بوده، ویژگی‌های ساختاری مناسبی ارائه می‌دهند. پوشش‌ها و آسترهای پلی‌اوره در مقابل بسیاری از مواد شیمیایی و صنعتی مقاوم هستند. با مزایای کاربرد سریع و توانایی چسباندن بسترهای آماده شده مناسب، پلی‌اوره‌ها برای پوشش اولیه مخازن ذخیره‌ساز گزینه ایده‌آلی هستند.

سامانه‌های کف‌پوش پلی‌اوره علاوه بر مزایای سامانه‌های کف‌پوش پلی‌یورتان، قابلیت نصب و کاربری سریع دارند.

پلی‌اوره‌ها برای محیط های پر رفت و آمد بسیار مقاوم و عالی هستند. آن‌ها در اتاق‌های تمیز/کثیف به عنوان عایق آب و پوشش محافظ برای جلوگیری از نظافت روزانه استفاده می‌شوند. در مکان‌های حساس، با طراحی کف‌پوش‌های پلی‌اوره‌ای بهبود یافته و انعطاف‌پذیر، می‌توان از آن‌ها به عنوان ضربه‌گیر برای محافظت از اشیایی که ممکن است روی کف بیفتند استفاده کرد.

برخی پلی‌اوره‌ها به علت خاصیت آب‌گریزی و مفاومت در برابر مواد شیمیایی معمولاً در قطعات ماشین استفاده می‌شوند. ماشین‌های باری سبک با پوششی از جنس پلی‌اوره از استحکام و مقاومت در مقابل سایش بهره‌مند می‌شوند. این ماشین‌ها معمولاً برای حمل بارهایی مانند زغال، شن و دیگر مواد سایشی استفاده می‌شوند.  

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

چسب ها و اجزای تشکیل‌دهنده ‌آن – قسمت اول

اجزای تشکیل‌دهنده ‌چسب

مواد پلیمری

پلیمر جزء اصلی چسب است که طی فرآیند سخت شدن چسب در اثر واکنش‌های شیمیایی، قدرت لازم را به آن می‌دهد. اکثر پلیمرها در حلال‌های مناسب انحلال‌پذیرند و در دماهای زیاد نیز روان می‌شوند. خاصیت روان شدن برای چسب‌ها گرمایی و خاصیت انحلال‌پذیری آن‌ها برای چسب‌های پایه حلالی به کارگرفته می‌شود. از آن جا که پلیمرهای شبکه‌ای شده در برخی حلال‌ها فقط متورم می‌شوند و در حالت گرم شدن نیز جریان نمی‌یابند. برای ساخت چسب‌های ساختاری استفاده می‌شوند و در این حالت احتمال خزش یا تغییر شکل تحت بار ثابت از بین می‌رود.

مواد افزودنی

در تهیه چسب‌ از انواع مواد افزودنی استفاده می‌شود. برخی از این مواد عبارتند از نرم‌کننده که با کاهش دمای انتقال شیشه‌ای پلیمر (Tg) انعطاف‌پذیری چسب را افزایش می‌دهد، پایدارکننده در برابر تخریب گرمایی، اکسیژن و نور UV، مواد غلظت‌دهنده عامل جفت‌کننده سیلانی، مواد سخت‌کننده، مواد چسبناک کننده و مواد پرکننده معدنی که با کاستن مقدار انقباض در حین سخت شدن چسب، خواص روان شدن پیش از سخت شدن را کاهش می دهد و باعث بهبود نهایی خواص مکانیکی چسب می‌شود.

طبقه‌بندی چسب‌ها

طبقه‌بندی چسب‌ها می‌تواند بر اساس هر یک از معیارهای زیر باشد

  • نحوه کاربرد (چسب‌های لاتکسی، امولسیونی)
  • جنس سطوح به هم چسبیده (آهن، چوب)
  • ساختار شیمیایی چسب (چسب فعال واکنشی)
  • محمل چسب (چسب حلالی، آبی)
  • نوع کاربرد (چسب چوب، چسب ساختمان، چسب طراحی)
  • معیار مصرفی (صنعتی، عمومی)

یکی از مرسوم‌ترین طبقه‌بندی چسب‌ها براساس پایه آن‌هاست. در این حالت چسب‌ها به دو دسته مهم طبیعی و سنتزی تقسیم‌بندی می‌شوند.

  • طبیعی: الف) حیوانی ب) گیاهی ج) معدنی (کانی)

چسب‌های حیوانی

  • سریشم حیوانی ماده‌ای ژلاتین‌مانند است و از استخوان، پوست یا حتی شیر حیوانات تهیه می‌شود و این چسب قدرت چسبانندگی بیش‌تری نسبت به چسب‌های گیاهی دارد و در صنایع نجاری، کبریت و کارتن‌سازی، ساخت کاغذ سنباده و تهیه فیلم عکاسی با روکش قرص‌های دارویی و… نیز کاربرد دارد.
  • لاک در صنعت نجاری برای جلای اشیای چوبی مصرف می‌شود و از نوعی حشره به نام ترمزدانه در هند تهیه می‌شود.

چسب‌های گیاهی

  • صمغ ماده‌ای است که از درخت صمغ سنگالی استخراج می‌شود. این ماده سفیدرنگ و محلول در آب و عمدتاً حاوی هیدرات کربن است.
  • چسب نشاسته، سریشم و دکسترین از انواع چسب‌های محلولی هستد که در چسباندن پاکت، کاغذ، تمبر، مقوا و چوب کاربرد دارد.

چسب‌های معدنی (کانی)

چسب‌های معدنی یا کانی نظیر سیلیکات‌های قلیایی یا فسفات‌ها هستند که در اتصال قطعات سرامیکی، شیشه‌ای و کوآرتز (قطعات آجرهای نسوز، اجاق‌های برقی و گازی) کاربرد دارند و در برابر آب و گرما مقاوم هستند. چسب‌های گیاهی یا حیوانی در این گونه موارد کاربرد ندارند.

  • مصنوعی: الف) الاستومرها ب) گرمانرم ها ج) گرماسخت‌ها

الاستومرها

شامل انواع چسب‌های کائوچوی مصنوعی یا محلول کائوچو در بنزین‌اند و قدرت چسباندن همه مواد را به غیر از مواد لاستیکی به خوبی دارند. این چسب‌ها در صنایع هواپیما و کشتی سازی یا در کارهای نجاری در منازل نیز کاربرد یافته‌اند. لاستیک‌های سنتزی به دو گروه ولکانش‌پذیر و ولکانش‌ناپذیر دسته‌بندی می‌شوند. از پرمصرف‌ترین لاستیک‌های سنتزی می‌توان SBR، پلی‌بوتا‌دی‌ان و پلی‌ایزوپرن را نام برد. مواد اولیه‌ای که به طور عمده در تولید این گونه چسب‌های لاستیکی استفاده می‌شوند عبارتند از بوتا‌دی‌ان، استایرن، کلروپرن، ایزوبوتیلن، ایزوپرن، اتیلن و پروپیلن که معمولاً با دو روش امولسیون سرد یا در محلول تبدیل به چسب لاستیکی مورد نظر می‌شوند.

گرماسخت‌ها

نظیر چسب‌های اپوکسی که از واکنش تراکمی دی‌فنیل‌پروپان و اپی‌کلروهیدرین تهیه می‌شوند. این  چسب‌ها معمولاً دو قسمت دارند، یک قسمت ماده پلیمر و قسمت دیگر عامل پخت یا گرماسخت‌کننده است که باعث واکنش‌های شیمیایی در چسب و بهبود عمل چسبندگی می‌شود. از آن‌جا که چسب‌های اپوکسی قدرت چسبندگی زیادی دارند، در ساخت هواپیما، اتاق خودرو و پل استفاده می‌شوند. در صنعت نوعی از آن به عنوان چسب دوقلو معروف شده است.

گرمانرم‌ها

شامل موادی نظیر پلی‌آکریلات یا سیانوآکریلات‌ها هستند که به چسب فوری معروف شده است و ایجاد اتصالات محکمی بین قطعات مختلف می‌کنند (در حد چسب‌های اپوکسی). سیانوآکریلات مونومر فعالی است که در مجاورت رطوبت هوا به راحتی پلیمر می‌شود. بنابراین برای محیط خشک مناسب نیست. معمولاً چسب‌های یاد شده به شکل نوار چسب آغشته به چسب عرضه می‌شوند. جنس نوار ممکن است پارچه، پلاستیک PVC، کاغذ یا طلق باشد.

  • بتونه‌ها: بتونه‌ها افزون بر چسباندن مواد، می‌توانند به عنوان درزگیر، جاذب ارتعاش یا انتقال‌دهنده تنش نیز مصرف شوند که بسته به کاربرد و کارآیی محصول و شرایط سخت شدن چسب بتونه از فرمول بندی‌های متعدد برای تهیه آن‌ها استفاده می‌شود.

بتونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

بتونه خمیر نرم و چسبناکی است که به کندی در معرض هوا خشک می‌شود. این ماده عموماً برای پرکردن منافذ به ویژه در صنعت نجاری استفاده می‌شود. مهم‌ترین بتونه‌ها عبارتند از بتونه شیشه. بتونه گلیسیرین، اکسید سرب و گرد بتونه.

معایب

از معایب چسب‌ها به سایر انواع اتصالات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد

لزوم آماده‌سازی سطوح: ابتدا باید به سطوح چسبنده مورد نظر از هر گونه آلودگی و به ویژه چربی پاک شود. در غیر این صورت چسبندگی مورد نظر حاصل نمی‌شود. در حالی که در سایر روش‌های اتصال نظیر جوش‌کاری نیاز به چربی‌زدایی یا پاک‌کردن آلودگی‌ها از سطوح نیست.

در طراحی اتصلات دقت لازم است تا اثر تنش‌های انبساط گرمایی به حداقل ممکن برسد.

به دلیل استفاده از حلال یا مواد فرار در چسب‌ها، امکان آتش‌سوزی در محیط کار وجود دارد. وجود مواد سمی با محرک در ترکیبات چسب که آلوده‌کننده محیط زیست هستند و روی پوست یا ریه انسان اثر منفی می‌گذارند.

آهسته بودن سرعت سفت شدن چسب‌ها در بعضی موارد که فرآیند چسبدگی را طولانی می‌کند.

کوتاه بودن زمان نگه‌داری چسب‌ها پس از باز کردن ظرف نگه‌دارنده چسب باید تا حد امکان هر چه زودتر چسب را مصرف کرد.

کم بودن مقاومت گرمایی اتصالات چسبی

معمولاً چسب با آب یا بخار آب سست می‌شود.

به دلیل تخریب شیمیایی پلیمر، کاربرد چسب‌ها محدود شده است.

اما با همه معایبی که گفته شد امروزه مصرف چسب‌ها در حال پیشرفت چشم‌گیری است که با استفاده از روش‌های نوین سنتز، رزین‌های جدید با فرمول‌بندی‌های متنوع، تولید و مصرف آن‌ها گسترده‌تر می‌شود.

مزایا

گسترش بار روی ناحیه وسیعی از چسبندگی

اعمال چسب با دستگاه‌های کاملاً ماشینی

زیبایی و حالت آئرودینامیک آن‌ها روی سطح اعمال شده

اتصال مواد غیر مشابه با استفاده از لایه نازکی از چسب

قابلیت استفاده به عنوان عایق شوک، گرما یا برق با اعمال فرمول‌بندی مناسب

نفوذناپذیری مناسب در برابر اکثر مایعات و گازها

اعمال مقدار کم چسب (وزن چسب در اتصالات کم است) با کارایی زیاد نسبت به بقیه انواع روش‌های اتصال

در بعضی حالات تنها راه اتصال استفاده از چسب است، نظیر چسباندن فیلم‌ها یا ورق‌های نازک کاغذ

چسب‌ها معمولاً انتقال‌دهنده تنش‌اند و در اثر کشش، تنش‌ها را منتقل و اتصال را به خوبی حفظ می‌کنند

برای اعمال چسب بر خلاف سایر روش‌ها نظیر جوش‌کاری به اعمال گرمای زیاد که می‌تواند به منطقه مورد نظر ضرر برساند نیازی نیست.

کاربرد چسب‌ها

کاربردهای متنوع چسب‌ها از قرن نوزدهم با ظهور چسب‌های سنتزی و مصنوعی در صنعت پلیمر افزایش یافت. این چسب‌ها انواع سنتی را از صحنه عمل خارج کردند به طوری که امروزه در تهیه اغلب اتصالات از جعبه ساده گرفته تا هواپیماهای پیش‌رفته از چسب استفاده می‌شود. از این میان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

دندان‌پزشکی (چسب‌های آکریلی پخت شده با UV)

صنایع نساجی و کفش (چسب‌های آکریلی، پلی‌کلروپرن، پلی‌یورتان)

صنایع حمل و نقل (چسب‌های پلی‌یورتان و رزورسینول)

صنایع کاغذ، مقوا و بسته‌بندی (نشاسته، دکسترین، پلی‌وینیل‌الکل و پلی‌وینیل‌استات)

مصارف خانگی (چسب چوب، چسب دوقولو، چسب لاستیک)

صنایع چوب و نجاری (پلی‌وینیل‌استات، رزین‌های فنولی و اوره در نئوپان‌ها)

صنایع کامپوزیت‌ برای تهیه انواع ساختارهای ساندویچی یا چندلایه‌ای حاوی مواد مختلف و متفاوت (چسب‌های آمینوپلاست و رزین‌های فنولی)

همچنین به دلیل انعطاف‌پذیری در طراحی، راحتی تولید در مقایسه با سایر روش‌های اتصال، امروزه قطعات مهندسی نظیر اتصالا لاستیک به فلز، بسته‌بندی و هوافضا به کمک چسب‌ها به هم متصل و مصرف می‌شوند.

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com