وضعیت ورود
درحال حاضر شما وارد سایت نشده اید.
آمار بازدیدکنندگان
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 15
  • بازدید ماه: 64,767
  • بازدید سال: 871,119
  • کل بازدیدکنند‌گان: 241,515
قیمت روز

قالب‌گیری بادی

لوله‌های پلی‌اتیلنی-قسمت اول

دلایل زیادی برای افزایش روزافزون تولید لوله‌های پلیمری نسبت به لوله‌های مشابه از جنس فلز، چدن و یا بتون وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از

  1. سهولت در تولید، حمل و نصب
  2. کاهش اتصالات به دلیل قابلیت انحناءپذیری و جوش‌پذیری آسان پلیمر
  3. استحکام در مقابل زلزله و رانش زمین به دلیل انعطاف‌پذیری بیش‌تر پلیمرها
  4. مقاومت شیمیایی خوب در مقابل مواد شیمیایی مانند محلول نمک‌ها، اسیدها
  5. قلیایی‌های رقیق و همین‌ طور مقاومت مناسب در خاک‌های اسیدی
  6. ویژگی مثبت ایزولاسیونی و عدم زنگ‌خوردگی در مقایسه با لوله‌های فلزی
  7. کاهش وزن نسبت به لوله‌های مشابه در متراژ مساوی

شاید یکی از مهم‌ترین عوامل در توسعه روزافزون لوله‌های پلیمری قیمت مناسب مواد مصرفی آن‌ها مثل PE، PP، PVC، PA، ABS و PC باشد که نسبت به مواد اولیه لوله‌های چدنی، استیلی، آهنی و… به مراتب ارزان‌ترند.

علاوه بر آن وجود ویژگی انعطاف‌پذیری در لوله‌های پلیمری نسبت به لوله‌های غیر قابل انعطاف مشابه یکی دیگر از دلایل مهم در رشد روزافزون لوله‌های پلیمری به حساب می‌آید و همین عوامل باعث شده‌اند که وسعت و سرعت جای‌گزینی و استفاده از لوله‌های پلیمری به جای لوله‌های فلزی روز به روز بیش‌تر و بیش‌تر گردد.

در حال حاضر عمده‌ترین کاربرد لوله‌های پلیمری عبارت است از استفاده آن‌ها در صنایع آب‌رسانی، آب‌یاری، فاضلاب، گاز، تأسیسات شیمیایی، حفاظ کابل‌های برق و مخابرات (هوایی، زمینی و دریایی) و… .

از میان گروه‌های شناخته شده پلیمری، گروهی که بیش از همه در صنعت لوله‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد گروه ترموپلاست‌ها هستند که در این گروه نیز می‌توان از PP و PE و PVC به عنوان پرمصرف‌ترین پلیمرهای ترموپلاست در صنعت لوله‌های پلیمری نام برد. از پلیمرهای دیگر اغلب جهت تولید لوله‌هایی با کاربرد ویژه استفاده می‌شود.

از لوله‌های PVC اغلب جهت انتقال آب، فاضلاب منازل و یا لوله‌ خرطومی برای محافظت از کابل‌های برق و تلفن استفاده می‌شود در حالی که لوله‌های پلی‌اتیلنی که در این بخش منحصراً به آن پرداخته می‌شود بیش‌تر جهت آب‌رسانی، آب‌یاری در محیط‌های باز و یا در محیط‌های تحت فشار مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پلی‌اتیلن PE

پلی‌اتیلن پلیمری است غیر قطبی و نیمه کریستال که ویژگی‌ها و ساختار مولکولی آن بیش از هر چیز تابعی از نوع فرآیند پلیمریزاسیون مونومر اولیه یعنی مولکول اتیلن و کومونومرهای مربوطه باشد.

تعیین‌کننده‌ترین پارامترهای تأثیرگذار در تشکیل نوع ساختار مولکولی پلی‌اتیلن در هنگام واکنش عبارتند از

  • شرایط واکنشی مثل درجه حرارت و فشار راکتور و نوع کاتالیست مصرفی
  • نوع و میزان (درصد) کومونومرهای مصرفی مانند بوتن ۱، هگزان ۱ و اکتان ۱٫

وجود پارامترهای متعدد در زمان پلیمریزاسیون عواملی هستند که می‌توانند باعث تغییراتی ساختاری در پلی‌اتیلن‌های تولیدی گردند.

این تغییرات ساختاری بیش از هر چیز خود را در رفتار مکانیکی، فیزیکی، شیمیایی پلی‌اتیلن نشان می‌دهند. به طور کلی معرف شناسایی رفتاری پلی‌اتیلن‌ها در پارامتر مهم چگالی و درجه بلورینگی یا درصد بلورینگی می‌باشد که سعی گردیده است به صورت شماتیک در جدول زیر نشان داده شود.

Untitledq

پلی‌اتیلن‌های دیگری هم مثل VLD PE (پلی‌اتیلن شفاف با چگالی بسیار پایین) هستند که به دلیل درصد بلورینگی بسیار پایین اغلب قرار می‌گیرد و یا نوع دیگری به نام PE-UHMW (پلی‌اتیلن با چگالی ۰/۹۴-۰/۹۳) و جرم مولکولی بسیار بالا تا جایی که اغلب از آن نه به عنوان یک ترموپلاست بلکه به عنوان یک ماده ترموالاست نام برده می‌شود و از آن بیش تر در موارد خاص استفاده می‌گردد.

همان گونه که از جدول فوق مشخص است، نزدیکی زنجیره‌های مولکولی HDPE در مقایسه با زنجیره‌های مولکولی گریدهای MDPE، LLDPE و LDPE از تراکم و فشردگی بیش‌تری برخوردار است. از طرف دیگر افزایش تراکم مولکولی باعث افزایش درصد بلورینگی پلیمر خواهد شد که همین امر عامل افزایش برخی ویژگی‌های مکانیکی-شیمیایی گرید HDPE نسبت به گریدهای دیگر می‌گردد.

پلی‌اتیلن‌های گرید لوله می‌توانند با توجه به عوامل تأثیرگذار در واکنش پلیمریزاسیون دارای ماکرومولکول‌هایی با ۱ الی ۷ شاخه در ۱۰۰۰ اتم کربن گردند.

نوسان تعداد شاخه‌ها در ۱۰۰۰ اتم کربن عامل اصلی نوسانات درصد بلورینگی و چگالی پلی‌اتیلن می‌باشد. بنابراین هر چه درصد بلورینگی پلی‌اتیلن در حین واکنش بیش‌تر گردد به همان نسبت توزیع میانگین جرم مولکولی یا MWD آن بیش‌تر می‌شود که همین امر از یک طرف عامل بهبود ویژگی‌های شیمیایی-مکانیکی پلی‌اتیلن می‌گردد و از طرف دیگر منجر به سخت‌تر شدن عملیات فرآیندی آن و افزایش انرژی به خصوص در مرحله ذوب‌سازی و شکل‌دهی محصول می‌شود.

لذا به منظور بهینه‌سازی هم‌زمان شرایط فرآیندی و نیز بهبود ویژگی‌های ذاتی پلی‌اتیلن‌های گرید لوله طرحی تحت نام bimodal به کمک کاتالیست‌های متالوسنی در چند دهه گذشته ابداع و اجرا گردیده است که توسط آن می‌توان به طور هم‌زمان زنجیره‌های بلند جهت بهبود ویژگی‌های مکانیکی-شیمیایی و زنجیره‌های کوتاه جهت بهبود شرایط فرآیندی در پلی‌اتیلن ایجاد نمود.

Untitleda

مقایسه زنجیره‌های مولکولی در یک PP-MD و یک PE-Bimodal

Bimodal نامیدن آن نیز به این دلیل است که هم‌زمان در دو راکتور جداگانه ماکرومولکول‌های بلند کوپلیمری و ماکرومولکول‌های کوتاه هموپلیمری تشکیل می‌شوند که پس از ادغام این دو راکتور در یک راکتور مشترک، پلیمری تشکیل می‌شود که میانگین جرم مولکولی آن دو قله‌ای بوده و به آن پلی‌اتیلن متالوسنی می‌گویند.

Untitledz

توزیع جرم مولکولی دو قله‌ای PE-bimodal

LLDPE و LDPE موادی هستند که بیش‌تر در تولید فیلم‌های پلی‌اتیلنی و به مقدار کم هم در ساختار کابل‌های برق و مخابراتی کاربرد دارند در حالی که گرید HDPE اغلب جهت تولید ظروف و مخازن کوچک و بزرگ به روش  قالب‌گیری بادی و یا تولید لوله‌های انتقال آب و گاز کاربرد دارد.

گریدهای HDPE که برای موارد فوق مورد استفاده قرار می‌گیرند اغلب از نوع گریدهای PE80، PE100،  و PE125 می‌باشند.

یکی از دلایل عمده جهت تهیه پلی‌اتیلن‌هایی با ویژگی‌های برتر، دست‌یابی به کاهش قیمت محصول تمام شده می‌باشد. مثلاً با استفاده از گریده‌ای مناسب مثل PE100 یا PE80 می‌توان ضخامت (وزن) جداره لوله را کاهش داد. کاهش وزن لوله یعنی کاهش مواد اولیه و در نهایت کاهش قیمت محصول نهایی.

روش دیگری که به وسیله آن می‌توان برخی از ویژگی‌های پلی‌اتیلن‌های تولیدی را بهینه نمود، crosslink یا روش مشبکی کردن پلی‌اتیلن می‌باشد.

با این روش ارتباط فیزیکی بین ماکرومولکول‌های خطی پلی‌اتیلن به ارتباطی عرضی و شیمیایی تبدیل می‌گردد که همین باعث افزایش برخی خواص شیمیایی-مکانیکی PE می‌شود. مانند:

  • بهبود استحکام اصطکاکی و نیز افزایش مقاومت محصول در برابر خوردگی
  • افزایش مقاومت کهنگی و در نتیجه افزایش طول عمر مفید محصول
  • افزایش مقاومت گرمایی
  • افزایش مقاومت مکانیکی محصول در برابر فشارهای بیش‌تر
  • بهبود بسیار خوب مقاومت شیمیایی محصول
  • افزایش بسیار خوب مقاومت ضربه‌پذیری محصول (نمونه شکاف‌دار)
  • قابلیت انعطاف‌پذیری بیش‌تر محصول
  • امکان افزایش طول کلاف لوله در متراژهایی تا ۶۰۰m
  • افزایش امکانات بیش‌تر اتصالی
  • کاهش وزن لوله نسبت به لوله‌های مشابه هم‌‌اندازه
  • امکان قرارگیری لوله در زیر خاک بدون نیاز به زیرسازی با ماسه

Untitledl

اتصال بین زنجیره‌های مولکولی PE (PE مشبکی یا PE سه بعدی)

 

پلی‌اتیلن‌های شبکه‌ای عموماً با علامت PE-X نشان داده می‌شوند و برای آن که نوع روش عملیاتی مشبکی یا سه بعدی شدن نشان داده شود از حروف دیگری استفاده می‌گردد که هر کدام نشان‌گر عامل یا روش عملیاتی شبکه‌ای کننده PE می‌باشند.

روش‌های مشبکی کردن پلی‌اتیلن

PE-Xa یا پلی‌اتیلن مشبک شده با پراکسید (روش Engel)

پراکسیدها موادی هستند که بر اثر گرما تجزیه شده و رادیکال‌های آزاد تولید می‌کنند. رادیکال‌های آزاد می‌توانند در دمایی حدود ۲۲۰-۱۹۰ درجه سانتی‌گراد از مولکول‌های پلی‌اتیلن مجاور هیدروژن جذب کرده و پیوند فیزیکی بین دو زنجیره مولکول را به پیوند شیمیایی تبدیل می‌کند.

مهم‌ترین پراکسید مصرفی برای این منظور ماده DH BP می‌باشد که در دمای محیط به حالت مایع است ولی در دمای ۲۲۰-۱۸۰ درجه سانتی‌گراد تجزیه می‌گردد.

از این روش بیش‌تر جهت بهبود خواص شیمیایی-مکانیکی لوله‌های انتقال آب و گاز استفاده می‌شود. مهم‌ترین نکته در این روش رعایت شرایط مناسب دمایی فرآیند می‌باشد.

از آن‌جا که پراکسیدها در دمای بالا تجزیه می‌شوند لذا ضروری است که سیستم دمایی خط اکسترودر به گونه‌ای تنظیم گردد که تجزیه پراکسید و تشکیل رادیکال‌های آزاد فقط در زمان عبور جریان مذاب از دهانه کلگی امکان‌پذیر گردد یعنی فقط در زمان خروج مذاب از کلگی و نه قبل از آن.

تجارب نشان داده‌اند پلی اتیلن‌هایی که با پراکسیدها crosslink شده‌اند نسبت به روش‌های دیگر از مقاومت سرمایی-دمایی بهتری برخوردارند به گونه‌ای که می‌توانند محدوده دمایی از ۵۰- الی دمای ۱۱۰ درجه سانتی‌گراد را به راحتی تحمل نمایند.

 

PE-Xb یا پلی‌اتیلن مشبک شده با سیلان (روش Silan)

مشبکی شدن PE در این عملیات که به روش تک مرحله‌ای نیز معروف است. ابتدا با تهیه آلیاژی از گرانول معمولی PE با مایع سیلانی شروع می‌شود و سپس آلیاژ آماده شده به خط تولید تغذیه و فرآورش می‌گردد.

عامل شبکه‌ای‌کننده پلی‌اتیلن در این روش اغلب ترکیبات سیلانی (کوپلیمر) و افزودنی‌های واکنشی دیگری همچون کاتالیزورها، آنتی‌اکسیدان‌ها و… می‌باشند که براساس کاربردشان جهت کنترل واکنش‌ها، جلوگیری از اکسیداسیون و یا مواد دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در برخی مواقع جهت بهبود عملیات آمیزه‌سازی افزودنی‌های با گرانول PE و بالا بردن درجه اختلاط فیزیکی-مکانیکی آلیاژ پلی‌اتیلنی از اکسترودرهای دومارپیچه استفاده می‌شود و در صورت عدم دسترسی به چنین اکسترودری از اکسترودرهایی استفاده می‌شود که مارپیچ آن‌ها مجهز به المان‌های مخصوص اختلاط و برش باشد.

در این گونه اکسترودرها انتقال آمیزه باعث افزایش دما و فشار بر آمیزه گردیده که همین امر منجر به تشکیل پیوندهای عرضی در بین ماکرومولکول‌های خطی PE می‌شود یعنی میزه قبل از خروج از اکسترودر، crosslink شده است.

این روش بیش‌تر جهت تولید محصولاتی مانند لوله، پروفیل و کابل‌های برق مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سرعت فرآیندی بالا، مصرف کم انرژی، قابلیت تکرار فرمولاسیون و همین طور هزینه پایین تولید از محاسن روش تک مرحله‌ای می‌باشد. ضمن آن که ساختار شبکه‌ای لوله‌هایی که با این روش مشبکی می‌شوند نسبت به روش‌های دیگر از انعطاف‌پذیری بیش‌تری هم برخوردارند.

معرفی و شناسایی پلی‌اتیلن‌های مشبک شده با سیلان اصولاً با علامت PE-Xb انجام می‌گیرد ولی در برخی مواقع با علامت اختصاری SXL نیز معرفی می‌گردند.

روش دیگری به نام Siopls برای مشبکی کردن پلی‌اتیلن وجود دارد که به آن روش دو مرحله‌ای نیز می‌گویند. در این روش ابتدا رزین سیلانی با یک مستربچ کاتالیستی ترکیب شده و در نهایت آمیزه‌ آماده‌سازی شده جهت فرآیند به اکسترودری که با پلی‌اتیلن معمولی تغذیه می‌گردد، منتقل می‌شود.

az

روش دیگری که برای مشبکی کردن PE مورد استفاده قرار می‌گیرد استفاده از مواد Azo است. پلی‌اتیلن‌هایی که توسط این مواد مشبکی به نام PE-Xd شناخته می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تعیین‌کننده برای پلی‌اتیلن‌های مشبکی شده عبارت است از تراکم یا چگالی شبکه ماکرومولکولی.

چگالی شبکه ماکرومولکولی نه تنها با روش‌های مختلف مشبکی شدن تغییر می‌کند. بلکه در حین فرآیند یک روش مشخص هم می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلف قرار بگیرد و لایه‌های سطوح مختلف از درجه تراکم متفاوتی برخوردار گردند.

Untitledaq

اگرچه که ویژگی‌های پلی‌اتیلن Crosslink نسبت به ویژگی‌های پلی‌اتیلن معمولی بهتر است ولی تجارب نشان داده اند که مشبکی شدن قسمت یا قسمت‌هایی از محصول پلی‌اتیلنی می‌تواند حتی عامل تخریب یا عامل تشکیل نواقصی در قسمت‌هایی که عاری از پیوندهای عرضی هستند نیز گردد. این پدیده یکی از معایب بزرگ پلی‌اتیلن‌های مشبکی شده می‌باشد.

تشکیل بیش از حد شبکه مولکولی و یا به عبارتی تراکم زیاد پیوندهای عرضی نه تنها باعث بهبود ویژگی‌های محصول نمی‌شود بلکه ممکن است به دلیل کاهش مولکول‌های خطی و در نتیجه کاهش انعطاف‌پذیری محصول منجر به تردی و شکننده شدن زودهنگام محصول نیز گردد یعنی با افزایش درجه تراکم شبکه، ممکن است که برخی ویژگی‌های مکانیکی محصول نهایی نیز کاهش یابد.

از طرف دیگر کاهش تراکم شبکه ماکرومولکولی هم ممکن است نواقصی در محصول نهایی ایجاد نماید. به عبارت دیگر ممکن است پلی‌اتیلن مشبکی شده به دلیل تراکم ضعیف پیوندهای عرضی رفتاری مشابه پلی‌اتیلن‌های غیر مشبکی از خود نشان دهد. از آن‌جا که ساختار مولکولی (مورفولوژی پلیمر) و همین طور ویژگی‌های مهم مکانیکی-شیمیایی محصول نهایی بیش از هر چیز تابعی از شرایط شکل‌گیری و رشد درجه بلورینگی پلی‌اتیلن می‌باشد، بنابراین تعیین‌ و تشخص زمان تشکیل پیوندهای عرضی بین زنجیره‌ها از اهمیت به سزایی برخوردار است یعنی تشخیص این مهم که ماکرومولکول‌ها در زمان تشکیل شبکه (تشکیل نقاط اتصال) در چه حالت فیزیکی قرار دارند، بسیار اهمیت دارد.

ولی در روش مشبکی کردن PE با تشعشعات  و ، ماده پلی‌اتیلن برخلاف روش Engle در حالت فیزیکی جامد یا فاز جامد قرار دارد (محصول تمام شده). بنابراین در چنین شرایطی ممکن است فقط در قسمتی از سطح جامد محصول پیوندهای عرضی ایجاد گردد یعنی فقط قسمت‌هایی ممکن است دارای پیوندهای عرضی گردند و مشبکی شوند که مستقیماً تحت تابش اشعه قرار می‌گیرند.

بنابراین تشکیل پیوندهای عرضی در این روش فقط در بین ماکرومولکول‌های لایه‌های سطحی و آن هم در مناطقی که ماکرومولکول‌ها به صورت آمورف (ساختار نامنظم) دارند، اتفاق خواهد افتاد یعنی در زمانی که مولکول‌های آمورف مشبکی می‌شوند ماکرومولکول‌های بلورین شده به همان شکل و بدون تغییر باقی خواهند ماند.

در این حالت است که نقاط پیوند خورده به صورت نامنظم و به طور غیر یکنواخت در محصول تقسیم‌ می‌شوند که همین بی‌نظمی و غیر یکنواختی در پیوندهای عرضی عامل افت کیفی پارامترهای مکانیکی-شیمیایی در محصول تمام شده خواهند شد.

یکی دیگر از نقاط ضعف پیوند عرضی با اشعه عبارت است از احتمال تردی، ترک‌خوردگی و شکنندگی سطوح سطوح تمام شده به خصوص در مناطقی که نسبت به مناطق دیگر ضخامت بیش‌تری دارند.

هرگاه لازم باشد که ضخامت بیش‌تری از محصول با تابش اشعه مشبکی شود یعنی لازم باشد که سطوح زیرین تمام محصول تمام شده نیز دارای پیوند عرضی گردند در این صورت یا باید اشعه با مقدار بیش‌تری به محصول تابیده شود یا این که مدت زمان تابش اشعه بیش‌تر گردد.

با تابش بیش‌تر اشعه می‌توان لایه‌های زیرین را مشبکی کرد ولی همین امر باعث می‌شود که لایه سطحی محصول بر اثر طولانی شدن زمان تابش و یا مقدار زیاد تابش ترد و شکننده گردد.

از آنجا که تمام لوله‌های پلی‌اتیلنی PEX نیستند و هنوز هم بیش‌ترین درصد لوله‌های پلی‌اتیلنی بدون عملیات جانی تولید می‌گردند بنابراین بررسی پارامترهای کنترلی به عنوان ماده اولیه و همین طور بررسی نتایج آزمایش‌های کنترلی روی لوله‌ پلی‌اتیلن به عنوان محصول نهایی همیشه از اولویت‌ها محسوب می‌شوند که در این‌جا مختصراً به آن پرداخته می‌شود.

Untitledzx

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

TPE با سختی کم برای کاربرد درزگیر هوا

ترموپلاستیک‌الاستومر یا TPE به ماده‌ای لاستیکی گفته می‌شود که خواص فیزیکی-مکانیکی یک ماده ترموپلاستیک را دارد ولی در عمل همانند یک لاستیک رفتار می‌کند. TPE ها را می‌توان با استفاده از تجهیزات یکسان و روش‌های ویژه ترموپلاستیک‌ها همانند اکستروژن، قالب‌گیری تزریقی و قالب‌گیری بادی فرآیند نمود. رزین‌های TPE، ترکیبی از خواص لاستیک‌ها و ترموپلاستیک‌ها را از خود نشان می‌دهند.

سختی آن‌ها توسط Shore A و Shore D جهت تشریح آن‌ها نشان داده می‌شود.

TPEE

 

از مزایای TPEها سهولت فرآیندپذیری است که به طرز قابل توجهی سبب کاهش قیمت محصول نهایی می‌شود.

در همین راستا شرکت PolymaxTPE ترموپلاستیک الاستومر با سختی کم تحت عنوان درزگیر هوا را معرفی کرده است. این شرکت ادعا می‌کند این محصول مقاومت در برابر پارگی بالاتر، مانایی فشاری کم‌تر و مزایای اقتصادی را ارائه می‌دهد. گرید D6940 برای کاربرد درزگیر هوا با نیاز تنش تغییر شکل کم، رفتار بازیابی رابری مانند، مقاومت در برابر اشعه ماوراءبنفش و مقاومت در برابر لکه‌دار شدن مناسب است. با کاهش سختی به Shore A 40، TPE D6940 هنوز ۱۲% مقاومت در برابر پارگی بیش‌‌تر از TPV 60 shore A نشان می‌دهد. در حالی که مانایی فشاری کم %۱۴ در ۲۳ درجه سانتی‌گراد و ۳۶% را در ۷۰ درجه سانتی‌گراد را فراهم می‌کند. به گفته‌ Tom Castile معاون فروش PolymaxTPE ، این TPE جدید مورد نظر ما، الاستومر با استحکام پارگی بالاتر همراه با مانایی فشاری کم در سختی پایین تا Shore A 40 را به دست می‌دهد. گرید جدید آخرین مورد اضافه شده به محصول خط درزگیر هوا شامل سختی Shore A 40 تا ۹۰ است.

Untitled

 

منبع خبر

www.polymaxtpe.com

 

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

رشد روزافزون استفاده از TPEها در کاربردهای مرتبط با Covid-19

الاستومر ترموپلاستیک (کشپار گرمانرم) یا Thermoplastic Elastomer به ماده‌ای لاستیکی (Rubbery Material) گفته می‌شود که خواص فیزیکی-مکانیکی یک ماده ترموپلاستیک را دارد ولی در همل همانند یک لاستیک گرماسخت Thermoset رفتار می‌کند. TPEها را در عمل می‌توان با استفاده از تجهیزات یکسان و روش‌های ویژه ترموپلاستیک‌ها همانند اکستروژن، قالب‌گیری تزریقی و قالب‌گیری بادی فرآیند نمود. خانواده‌ها زیر از  TPE تجاری در دسترس می‌باشند: ۱) الاستومرهای پلی‌یورتان ترموپلاستیک، ۲) الاستومرهای ترموپلاستیک کوپلیمر دسته‌ای استایرینیک، ۳) آلیاژهای الاستومر ترموپلاستیک [الاستومرهای ترموپلاستیک پلی‌الفینی، آلیاژ الاستومری ترموپلاستیک ولکانیزه شده (TPV) و لاستیک‌های فرآیندپذیر مذاب]، ۴) الاستومرهای ترموپلاستیک کوپلیمر استر دسته‌ای، ۵) الاستومرهای ترموپلاستیک پلی‌آمیدی.

در این راستا شرکت‌هایی از سراسر جهان به درخواست United Soft Plastics به تولید اقلام جهت پاسخ‌گویی به تقاضای مراقبت‌های پزشکی ناشی از همه‌گیری جهانی نزدیک شده‌اند. TPE‌ها در طیف وسیعی از کاربردهای مرتبط با Covid-19 از جمله تجهیزات محافظت شخصی و قطعات ونتیلاتور پذیرفته شده‌اند. Benedict Herbst معاون اجرایی و مدیر مالی USP گفت: USP پیش‌بینی می‌کند که این تقاضا به تدریج تا انتهای ۲۰۲۱ کاهش یابد، اما هنوز پشتیانی بیش‌‌تری را نسبت به قبل از همه‌گیری ویروس نیاز دارد؛ به خصوص به دلیل استفاده از ترکیبات ضد میکروبی، ضد ویروس و آنتی بیوتیک. Herbst افزود: ما می‌بینیم که بخش عمده‌ای از مصرف‌کنندگان نسبت به بیماری‌های عفونی و توانایی‌های ما در جهت جلوگیری از شیوع بیماری با انتخاب مواد مناسب آگاه‌تر می‌شوند. همچنین در پاسخ به ادامه رشد بیان کرد: USP کارهای گسترده‌ای را در زمینه توسعه محصول انجام داده و اکنون سبد گسترده‌ای از محصولات را ارائه می‌دهد. خط تولید این شرکت شامل گریدهای استاندارد چسبنده به PP و درجه‌های خاص چسبندگی برای کاربردهای پوششی با بسترهایی مانند: PC، ABS، نایلون، PBT، PS، PPO و PMMA است. سایر مواد ابتکاری برای تأمین نیازهای نظارتی ویژه در FDA، تماس غذایی اتحادیه اروپا، REACH، NSF تولید شده‌اند. طیف وسیعی از محصولات شامل TPEها جدید مبتنی بر آکریلیک است که پروفیلی فوق‌العاده شفاف و سطح صاف با بهبود مقاومت شیمیایی را ارائه می‌دهد. مواد TPE این شرکت برای تولید قطعات قالب‌گیری تزریقی، اکسترود شده و قالب‌گیری بادی استفاده می‌شوند.

منبع خبر:

www.unitedsoftplastics.com

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com

طراحی سبک‌ترین بطری ۹۰۰ میلی‌لیتری از جنس PET

پلی‌اتیلن‌ترفتالات (PET)، پلیمری متنوع است که در مقیاس گسترده‌ای در الیاف سینتتیک، فیلم‌های صنعتی و بسته‌بندی، قالب‌گیری تزریقی، قالب‌گیری بادی و شکل‌دهی حرارتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تولید محصولات با استحکام امکان‌پذیر است که این امر به علت آن است که این ماده توانایی جهت‌دهی و بلوری شدن را در خود دارد. مذاب‌های پلیمری جهت داده نشده از PET، در حیت تولید به آهستگی کریستالیزه یا سخت می‌شود. بیش‌ترین سرعت بلورینگی وقتی رخ می‌دهد که دمای ماده مذاب به ۴۹۰-۴۸۲ درجه فارنهایت می‌رسد.

PET در حالت بی‌شکل یا آمورف خود، در دمای اتاق، می‌توانند شکننده باشد، سپس آن در بالاتر از دمای انتقال شیشه‌ای خود ۱۵۸ درجه فارنهایت شروع به نرم شدن می‌کند. PET مذاب در معرض تجزیه و تخریب توسط آب قرار دارد و در نتیجه بایستی قبل از فرآیند نمودن در حالت مذاب، کاملاً خشک شده باشد. بیش‌ترین مقدار رطوبت مجاز، ۰٫۰۲% توصیه شده است.

مزایای PET مقاومت عالی در برابر آب تا دمای ۱۲۲ درجه فارنهایت، مقاومت در برابر محلول‌های آب‌نمک، مقاومت در برابر اسیدها و بازهای ضعیف، بنزین و محلول‌های تمیزکننده. PET به وسیله بیش‌تر روغن‌ها و گریس‌ها مورد حمله قرار نمی‌گیرد.

کاربردهای نوعی PET

  • کاربردهای خودرویی: پوشش بدنه، اسپویلرها، دست‌گیره‌های در، در دلکو، روتورها، قطعات جرقه‌زنی خودرو، چراغ‌های جلو و برف‌پاک‌کن شیشه جلوی خودرو.
  • کاربردهای الکتریکی و الکترونیکی: کلیدها، رله‌ها، بدنه‌های موتور، سوکت‌های لوله، بدنه‌های بالاست (راه‌اندازی لامپ‌های نئون)، قاب‌های نگهداری فیوز، حامل‌های تراشه و رابط‌ها
  • کاربردهای مصرفی: بطری‌ها، قطعات جاروبرقی، فن‌ها، دنده‌ها، اثاثیه منزل و مبلمان، قسمت‌های خارجی پیرامون اتو، بدنه‌های مو خشک‌کن، قهوه‌سازها.

سبک‌سازی بسته‌بندی به سرعت ادامه دارد؛ زیرا شرکت‌ها به دنبال کارایی بالاتر در فرآیند پلاستیک و پایداری بیش‌تر هستند. Amcor توسعه‌دهنده جهانی و تولیدکننده بسته‌بندی مواد غذایی، نوشیدنی، دارو و… سبک‌ترین بطری ۹۰۰ میلی‌لیتری PET را برای مشتری‌اش در برزیل طراحی کرده است. بطری به صورت سفارشی برای تولید کننده مواد غذایی Bunge مستقر در سائوپائولو طراحی شد که  ۲۲% سبک‌تر از بطری‌های قابل رقابت است، در حالی که بهره‌وری بیش‌تر و پایداری را افزایش می‌دهد. بطری جدید نشان دهنده ورود Amcor به بازار روغن خوراکی در برزیل است. این بطری جدید قابل استفاده مجدد و بازیافت با استفاده از فناوری‌های موجود از جمله بازیافت مواد شیمیایی است. Amcor با توسعه بطری ۱۴ گرمی که در حقیقت ۴ گرم از بطری استاندارد سبک‌تر است به چالش Bunge پاسخ داد. ایوان آسنکو، هماهنگ‌کننده فرآیند تحقیق و توسعه Amcor گفت: این بطری جدید یک موفقیت بزرگ فنی است زیرا ما توانستیم شکل و مشخصات فعلی بطری را با وزن کم‌تر تکرار کنیم. وی افزود: این یک پروژه سه ساله متمرکز بود، علاوه بر طراحی جدید یک بطری با پلاستیک کم‌تر، فناوری جدید پر کردن باید توسط Bunge توسعه داده شود تا با طرح جدید منطبق شود.

منبع خبر

www.amcor.com

همراهان عزیز می‌توانند جهت برقرای ارتباطات دوسویه، انتقال سوالات، نظرات و پیشنهادات سازنده خود از طریق پست الکترونیک زیر ما را یاری فرمایند.

info@fara-ps.com